textsfromhillaryclinton:

Original image by Kevin Lamarque for Reuters.

My new christmas sweater.

(via sexy-sweaters)

Meester-cameraman Chris Doyle bezoekt Nederland

Voor het jaarlijkse Binger-Screen International Interview maakt vanavond de veelzijdige en invloedrijke cameraman Christopher Doyle zijn opwachting in het Utrechtse.

De vaste cameraman van Wong Kar-wai drukte zijn visuele stempel op films als Paranoid Park en 2046 van Gus van Sant. Doyle is gisteren in Hong Kong in het vliegtuig gestapt, waar hij al ruim twintig jaar woont en films maakte als Chungking Express en In the Mood For Love.

Voor het interview vanavond is de beeldenspecialist afgelopen week zelf de montagekamer ingekropen om een 15-minuten durende dwarsdoorsnede van zijn omvangrijke oeuvre in elkaar te lassen, die hij vanavond zal laten zien. Tijdens het gesprek zal Doyle ingaan op het werken met verschillende regisserende grootheden en zijn passie voor cinema. Verwacht een lawine aan informatie, anekdotes en onomwonden taalgebruik, want de Australische Aziaat schuwt de grove bewoordingen niet.

Naast zijn uitmuntende oog voor beeld heeft de bewierookte cameraman zelf gewerkt als regisseur (Away With the Wind) en is hij actief als fotograaf en kunstenaar. Als we de geruchten kunnen geloven heeft de excentrieke duizendpoot zelfs wat collagestukken van eigen hand langs de douane Utrecht ingeloodst. AV

Binger-Screen International Interview door Mike Goodrige, za24/9 19:30, Festivalpaviljoen. Vrije toegang.

Christopher Doyle met Gus van Sant op de set van Paranoid Park

Vorig jaar nam ze een Gouden Kalf mee naar huis voor haar documentaire Farewell over de eerste zeppelinvlucht rond de wereld, dit jaar neemt Ditteke Mensink een kijkje achter deuren die voor de meesten van ons gelukkig meestal gesloten blijven. In Tony: een observatie in het Pieter Baan Centrum laat ze het forensisch psychiatrische onderzoeksproces van binnenuit zien.

  ‘Het Pieter Baan Centrum is de afgelopen jaren veelvuldig in het nieuws en onderwerp van omvangrijke debatten in de samenleving. Daarnaast staat het bekend om zijn geheimzinnigheid vanwege de gebeurtenissen die achter gesloten deuren plaatsvinden’, vat Mensink het algemeen heersende beeld van de Utrechtse observatiekliniek samen. ‘Voor deze documentaire heb ik alle gesprekken van het onderzoeksproces van verdachte Tony bijgewoond om een zo waarheidsgetrouw beeld van dat proces te geven. De meeste mensen hebben een mening over het Pieter Baan Centrum, zonder goed geïnformeerd te zijn over de werkwijze en visie van de instelling.’

  Binnenkomen in het PBC was voor Mensink gemakkelijker dan voor de meesten. ‘Zes jaar geleden wisselde de directie haar medisch directeur en deze persoon wilde af van het ivoren toren imago dat was ontstaan. In samenspraak met hem ben ik tot het idee van de documentaire gekomen.’ Het selecteren van de te volgen verdachte voor de film had meer voeten in de aarde: ‘Verschillende cases passeerden de revue voordat we een persoon hadden gevonden die volgens beide partijen geschikt was en die, misschien wel het belangrijkste van alles, mee wilde werken. Voor de verdachten is het onderzoek van levensbelang, er wordt beslist of zij toerekeningsvatbaar voor hun delict waren ja of nee, en of er een gewone gevangenisstraf volgt of TBS. Voor Tony betekende de camera’s een zekerheid, namelijk dat de onderzoekers zich aan de regels zouden houden.’

 In de documentaire leert de kijker Tony aanvankelijk kennen als een goedbedoelend persoon. Hij praat graag, helpt mee met de schoonmaak en is toegankelijk en sociaal. Mensink laat naast de gesprekken tussen Tony en het team begeleiders, ook zien hoe er over Tony gesproken wordt. ‘Dat was soms confronterend. Maar het geeft een totaalbeeld van de behandeling en uiteindelijke besluitvorming. Ik hoop dat bezoekers het dubbele gevoel meekrijgen, en zelf de vraag kunnen beantwoorden of ze vinden dat Tony toerekeningsvatbaar was, of niet.’

 Over de opnames geeft de documentairemaakster direct toe: ‘Die waren zwaar. Mijn camera-, geluidsman en ik waren continu op onze hoede gedurende de zeven weken filmen. De verdachten kúnnen gevaarlijk zijn, altijd ligt er dat kleine stukje onberekenbaarheid op de loer. Terwijl we filmden zaten we ook tussen de andere verdachten die op dat moment in het PBC verbleven, dat was heftig.’

Tony – een observatie in het Pieter Baan Centrum gaat vrijdag 23 september in première en is geselecteerd voor de Gouden Kalf Competitie.

unhappyhipsters:

“Nights at home spent alone with her books became much more frequent after the swing was installed.”

(Photo: Uncredited; Trout Studios)

Note from Inhabitat.com, whose editors submitted this quote/image: “To be honest though, we can’t decide if it’s a woman or a little boy with long hair. Either way, we’re creeped out.”

Nieuwe track van Gold Panda, getiteld ‘MPB’. Check deze man op Dour.

Naast een succesvolle lancering in Amsterdam rolt 22tracks een tweede set playlists (22 genres) uit in Brussel. De lijstjesspuwers hebben grote ambities (tracklists in 22 steden) en rumour has it dat de prijzen onderweg zijn.

Op dit moment wordt muziekminnend Nederland alweer enige tijd ondergedompeld in de nieuwste klanken in de 22 genres. En wie heeft er niet al meer dan eens vol vertrouwen lukraak een van de playlists aangezet om zo allerhande feestjes naar ijle hoogtepunten en duistere dieptes mee te nemen. Afijn, vanaf vanavond (22.22u) worden de Belgen ook op muziek van deze kwaliteit getrakteerd, met een specifiek Brussels sausje. Oprichters van de website, Vincent Reinders en Gilles de Smit hebben radioman Koen Galle benaderd (allez) om de dj’s uit te zoeken voor de muzikale invulling. De Brusselse genres wijken met benamingen als Afroheat, Belpop, Future Beats, Indie(rock) en Rough licht af van de Amsterdamse tracklists, waarvan we vanaf vanavond zullen weten waar in Brussel op gerockt wordt. 

In anderhalf jaar tijd groeide 22tracks in Nederland uit tot een van de populairste muziekwebsites en sleepte de Startup van het jaar in de wacht bij de Dutch Startup Awards. En nu is de website ook genomineerd voor de Amsterdamprijs voor de Kunst. De jury, die 22tracks ‘ondernemend, divers en een voorbeeldstellend over alle muziekgenres heen’ noemde, maakt later dit jaar bekend of het duo de prijs van 35.000 euro mee naar huis mogen nemen. 

De nieuwe Brusselse invullingen zijn later deze week te vinden in de iPhone-app, en een app voor Android is tevens in de maak, beloven de heren. Mocht je vanavond toevallig in de Brusselse gelederen bevinden, vier de uitbreiding van 22tracks dan mee in Bar du Matin.

Tales of mere existence nails it, as mostly.

“Video for Tim Knol’s song When I Am King and it’s quite a cute little video. The video was created and directed by a guy named Sverre Fredriksen who soldered about a million pieces of wood to create this two minute, stop motion video. All said and done it took him roughly 5 hours to create one second of video”(Via Jantje)

Als oer-Hollandse houd ik natuurlijkerwijs van fietsen. Mijn ferme kuiten vinden haar oorsprong is het dagelijkse half uurtje van en naar de middelbare school. Vandaag de dag is mijn stalen ros immer een trouwe vriend, maar die lieve opoe verbleekt naast dit stukje scheur-aluminium. Minimalistisch,  hufterproof en van Nederlandse makelarij.

Met slechts een versnelling, lampjes op zonnepanelen en een prachtig frame met vintage zadel staat deze VanMoof bovenaan mijn verlanglijstje. See you 12 augustus.

Gelezen op het toilet in het UMC St. Radboud:

The only thing wrong
in this marvellous hall
Is that the pot is too high
and the seat is too small

En daaronder, in een ander handschrift:

To which I must add
you obvious retard
That your arse is too big
and your legs are to short